Het is een hele eer gastvrouw te mogen zijn van "een geslaagd feestje" (niet mijn woorden). Het aanwezige publiek varieerde van de hardwerkende sp.a-militant (en zo waren er een heel pak), over gekostumeerde politici tot zelfs een occasionele Bekende Vlaming.  De avond werd ingezet door  de snoeiharde punkrock van The Kids, waarna Buscemi en Christophe Lambrecht (aka DJ Lambi Bambi) de fuifgangers de nacht in lieten dansen.

[image] Het optreden van The Kids was de perfecte opwarmer om in de juiste stemming te komen. De mannen onder leiding van Ludo Mariman hadden er duidelijk zin in: het dan nog niet echt massaal toegestroomde volk had een kleine aansporing nodig om wat dichterbij het podium te komen (O, wat zijn we toch Belgisch), maar de strakke gitaarsalvo’s en het snelle ritme van de drums trokken iedereen al snel over de streep. Alle klassiekers passeerden de revue en het mag gezegd worden, ze klinken nog even scherp als dertig (!) jaar geleden. Hoogtepunt was, uiteraard, ‘There will be no next time’, (speciaal opgedragen aan Yves Leterme) het nummer waarmee deze band doorbrak bij het grote publiek. Naarmate het optreden vorderde begon de zaal stilaan vol te lopen en waren de eerste bescheiden danspasjes een feit.

Caroline GennezDe sfeer zat er al goed in op het ogenblik dat de exotische ritmes van Buscemi los werden gelaten. De mix van salsa, samba en heerlijke Balkanritmes die hij op het volk afvuurde kon zelfs de aanwezige policiti zachtjes aan het wiebelen krijgen. Jong en oud gaf het beste van zichzelf op de dansvloer, die ondertussen helemaal volgelopen was. De oudere garde werd ondertussen afgelost door het jong geweld, aangevoerd door de DJ-set van Christophe Lambrecht. Aan een razend tempo speelde die de ene Studio Brussel-hit na de andere, tot groot genoegen van de Mechelse jeugd, die compleet uit de bol ging.