Elke samenleving vaart wel bij een efficiënt en doeltreffend fraudebeleid. Het is precies omdat een kleine groep vermogenden en multinationals de regels naar hun hand zetten - of omzeilen - en zo veel te weinig belastingen betalen, dat een overgrote meerderheid in België er veel te veel betaalt. 


Te veel mensen in dit land betalen te veel belastingen, omdat een kleine groep superrijken en multinationals vals spelen, en er dus te weinig betalen.”

Het is omdat zij (kunnen) valsspelen dat minder geld voorhanden is voor al die zaken waar vandaag nood aan is: investerngen in betaalbare en toegankelijke zorg, in onderwijs, in een deftig pensioen, of nog - niet onbelangrijk in tijden waarin klimaatmaatregelen vereist zijn - in een sterk, stipt en betrouwbaar openbaar vervoer.


Wat fraudebestrijding betreft, is de vandaag de objectieve vaststelling dat dat België in de periode 2011-2014 beter deed dan de rest van Europa en de OESO, maar dat we sinds 2014 weer flink achterop lopen. Meer zelfs, de inhaalbeweging ten aanzien van de rest van de OESO die we sinds de bankencrisis van 2008 hadden ingezet, werd in één legislatuur teniet gedaan. 

“De voorbije jaren liepen we heel wat geld mis. Geld voor al die zaken waar vandaag nood aan is. In onze zorg, ons onderwijs, onze pensioenen of  een sterk openbaar vervoer.”

Nochtans was de internationale context de voorbije jaren erg gunstig. Zo zorgden de OESO en de Europese Commissie voor een ongeziene dynamiek. De uitrol van de automatische uitwisseling van bankinlichtingen en belastingrulings tussen landen, én nieuwe regels tegen belastingontwijking door multinationals zijn daar het bewijs van. Maar in plaats van de gewijzigde internationale context als hefboom te gebruiken, is de regering zoveel mogelijk op de rem gaan staan. Met alle gevolgen van dien. 


“Het is hoog tijd om het geld te gaan halen waar het zit, in plaats van altijd dezelfde mensen te doen betalen. En dat kan. Als we van fraudebestrijding opnieuw een speerpunt maken in de volgende regering.”

Daarom is het hoog tijd om het geld te gaan halen waar het zit, in plaats van altijd dezelfden te doen betalen. Het is tijd om voor transparantie te zorgen, antifraude-cellen te versterken om weer voor rechtvaardigheid te zorgen. Vandaag leeft de overtuiging dat dat allemaal te complex is en dat toch niet zal lukken om de grote vissen eerlijk te doen bijdragen. Met ons plan zijn we overtuigd van net het omgekeerde. Het kan wel. Onze speerpunten: 

  1. Bankgeheim in België afschaffen voor wie geld verdient uit kapitaal (aandelen, dividenden, …) - wie werkt, moet vandaag niet in z’n belastingaangifte invullen hoeveel hij dat jaar heeft verdiend. Het staat er al, vooraf ingevuld. De werkgever gaf het door aan de fiscus. Waarom verplichten we banken dan niet om hetzelfde te doen met grote vermogens?
  2. Eengemaakt Agentschap Fraudebestrijding - dat de middelen en personeel verenigt om ernstige fiscale en sociale fraude op te sporen, met de focus op grote spelers en grote bedragen. Vandaag zijn die diensten te veel versnipperd, en te veel cruciale informatie verloren. Met alle gevolgen van dien. 
  3. Een cel ‘superrijken’ bij de fiscus - In vele OESO-landen is er zo’n cel en die werpt vruchten af. Door specialisten in te zetten op fraude van superrijken, lopen die landen veel minder inkomsten mis waar ze nochtans recht op hebben. België is een van de landen waar zo’n cel vandaag nog altijd ontbreekt. 
  4. Afkoopwet afschaffen - In België kunnen grote fraudeurs - die betrapt worden - tot vandaag hun straf gewoon afkopen. Ze betalen wat ze verschuldigd zijn + een boete en that’s it. Ze verschijnen niet voor de rechter. Dat terwijl een man die 2 blikjes Cara-pils steelt in de supermarkt, opgepakt worden wel voor de rechter moet verschijnen. Dat vinden wij niet normaal. Daarom moet die afkoopwet weg. Grote fraudeurs die de hele samenleving belazeren, mogen nooit aan hun straf ontkomen, enkel en alleen omdat ze geld hebben. 



Hierbij toegevoegd - krijgt u een uitgebreide en gedetailleerde uitleg over (1) de objectieve vaststelling dat België na jaren een voortrekkersrol te hebben gespeeld, nu achterop hinkt om fraude te bestrijden en (2) ons concrete plan van aanpak om van fraudebestrijding weer een speerpunt te maken in de volgende regering.