Tom Meeuws was onder meer kabinetschef van schepen Chantal Pauwels, directeur Samen Leven in de stad en directeur van De Lijn provincie Antwerpen. Hij woont in de wijk Seefhoek, is getrouwd en vader van drie tieners. Annemie Verbeiren is leerkracht en een geëngageerde militant en woont in Borgerhout. Karim Bachar uit Deurne is de gewezen kapitein van de nationale zaalvoetbalploeg en tien jaar gemeenteraadslid. Johan Peeters is OCMW-raaadslid en districtsraadslid in Wilrijk en is zijn hele volwassen leven actief in de partij. 

Tom Meeuws was de afgelopen 20 jaar op allerlei manieren actief om van Antwerpen een betere stad te maken: als directeur Samen Leven bij de stad Antwerpen tekende hij een integraal veiligheidsbeleid uit waarbij veiligheid en sociaal beleid op elkaar werden afgestemd. Als voorzitter van de juniorbasketploeg  de Willibies in Antwerpen Noord probeert hij via een buurtclub jongeren te laten sporten. Als directeur  van De Lijn Antwerpen wilde hij resoluut het openbaar vervoer teruggeven aan de Antwerpenaar. Vandaag zet hij zijn niet-aflatend engagement verder in de actieve politiek. Als voorzitter van sp.a Antwerpen wil hij van de stad opnieuw een plek maken waar iedereen kansen krijgt.

Wij met sp.a beginnen aan samenlevingsopbouw te doen waar anderen stoppen. Wij socialisten geloven in een stad die kansen biedt aan mensen. Een stad waarin mensen vooruit kunnen geraken in het leven, waarin mensen de maatschappelijke ladder kunnen opklimmen. De stad als trampoline of emancipatiemachine’, zei de voorzitter in zijn maidenspeech. ‘Een stad waar wij geloven in het opklimmen op de sporten van een ladder, met voldoende houvast en haalbare afstand tussen de sporten, ‘stoempen’ de nationalisten iedereen zo brutaal naar boven dat er meer mensen afvallen dan er bovenaan de ladder geraken. Ze zagen er gewoon sporten van de ladder tussenuit.’

Een stad ook waar het stadsbestuur terug bezig is met de basis: de Antwerpenaars. ‘Onze stad is geen partijpolitieke denktank, geen pretpark, geen virtueel laboratorium voor partijdoeleinden. Antwerpen is een stad met echte, levende inwoners. Een stad waarop wij met zijn allen – wat onze achtergrond ook is – trots kunnen zijn. We hoeven elkaar daarbij niet allemaal graag te zien maar we delen nu eenmaal de grond waarop we wonen. Dit stadsbestuur heeft dringend nood aan een cursus “ ’t stad voor dummies”. Heeft er iemand onlangs nog iets gehoord over bouwen en wonen op maat van mensen? Over een stad toegankelijk voor senioren en mensen met een handicap? Over nieuwe en propere parken? Over straten waar je je kind met een gerust hart naar scholen kan laten fietsen? Over tramlijnverlengingen of over het autoluw maken van wijken? Over stilte en rust? Over hoffelijkheid op straat en respect voor het openbaar domein? Over meer werkgelegenheid? Over diversiteit in de haven in plaats van excuses aan China?”

En vooral: een stad waar het stadsbestuur zijn inwoners niet voortdurend tegen elkaar opzet. ‘We leven vandaag in een stad die meer dan ooit wordt verdeeld: echte Antwerpenaren versus moslims, zelfredzamen versus afhankelijken, kansarmen versus geslaagden. Dat is quatsch. Er bestaan geen zuivere Antwerpenaars en andere.’