De harde besparingsmaatregelen die gelekt werden in de media de laatste weken zorgden voor een stormloop aan verontwaardiging. En de schoolrekening, én de kost om verder te studeren, én het lidgeld van de scouts of de voetbalclub, én de waterfactuur, én de energiefactuur, én het busabonnement, én cultuurverenigingen, én de kinderopvang, én de kinderbijslag, én uw huis… Het hield maar niet op en de onrust werd steeds groter en feller.

Daarom werd op verzoek van sp.a en Groen een speciale commissie bij elkaar geroepen om de regering-Bourgeois ter verantwoording te roepen. “We hoopten dat de regering klaarheid zou scheppen en cijfers op tafel zou leggen. Dat ze de onrust enigszins toch zou wegnemen, maar dat deed ze niet”, zegt Ingrid Lieten. “Ze bood geen antwoorden op de grote bezorgdheid van verenigingen, studenten, gezinnen, culturele organisaties of welzijnswerkers.”

“Wij en met ons alle Vlaamse gezinnen zijn er niet wijzer op geworden. We vroegen deze factuurregering om transparantie en duidelijkheid, maar die gaf ze helaas niet. Ze is blijkbaar nog niet klaar met haar huiswerk en kan de Vlamingen de nodige cijfers niet geven waar ze recht op hebben. Daarom geven we deze regering tweede zit. Wij vragen de onderhandelingstabel, ook bekend als de tabel Algoed, op tafel te leggen begin september. We kunnen al die gezinnen écht niet in onzekerheid laten tot eind september (dan zou Bourgeois I wél met cijfers komen) met die resem aan facturen die nu op hun bord liggen. Vlamingen hebben het recht te weten waar ze aan toe zijn.”

sp.a doet meteen een oproep aan de regering om tijdens haar tweede zit zorgvuldiger te werk te gaan. “Nu treft deze factuurregering alle gezinnen, zonder onderscheid. Ze schuift alle verantwoordelijkheid naar hen door om de rekening te doen kloppen. Een inspanning vragen is één ding, maar die inspanning enkel en alleen in de schoenen van gezinnen schuiven, is fundamenteel oneerlijk. Waarom doet ze dat toch? Waarom kiest ze ervoor om de deuren dicht te slaan voor al die gezinnen? Nu dragen de sterkste schouders niet de zwaarste lasten. Daarom vragen we Bourgeois I uitdrukkelijk om de inspanningen eerlijker te verdelen.”