De financiering van woonzorgcentra wordt gedeeltelijk bepaald op basis van de zorgzwaarte van haar bewoners. Wie deze bewust te zwaar inschat kan er zijn voordeel mee doen door een slechte wetgeving. “Weer een voorbeeld waar de regering de makkelijkste weg voor zichzelf kiest: dreigen met de dagprijzen voor bewoners te verhogen in plaats van dit achterpoortje te bestrijden”. Zo stelt Vlaams parlementslid Jan Bertels. 

Sancties duren zes maanden, controles meer dan 60 maanden

 

Hoewel er door de overheid grondige controles plaatsvinden op de correcte inschatting van de zorgbehoeften, is er mismatch tussen de controle-intensiteit en de sancties bij verkeerd gebruik. Ieder woonzorgcentrum krijgt jaarlijks wel een brief dat er mogelijkerwijze controles kunnen plaatsvinden, maar een effectieve controle gebeurd statistisch maar 1 keer om de 7 jaar, terwijl sancties voor een flagrant verkeerde toepassing slechts zes maanden bestrijken. Zelfs bij de zwaarste sanctie is wie zichzelf met creatieve wiskunde wat rijker rekent, na 10 maand effectief rijker.

 

Bijvoorbeeld: de sanctie voor een “problematische” interpretatie van de zorgbehoeften die je minstens 6% extra financiering oplevert, is gedurende 6 maanden 6% van de financiering verliezen. Wie minstens 7 maanden 6% te veel ontvangt, houdt desalniettemin een voordeel van 0,86% per maand. En dat loopt alleen maar op naarmate controles langer op zich laten wachten. Bij zware overtredingen is de sanctie anderhalf-keer het onterechte voordeel gedurende 6 maanden.

 

Impact controle bij 6% onterechte financiering

Maanden tot controle

3

7

12

24

36

48

60

% winst/verlies op maandbasis (milde sanctie)

-3.00%

0.86%

3.00%

4.50%

5.00%

5.25%

5.40%

% winst/verlies op maandbasis (ernstige sanctie)

-3.05%

0.67%

2.47%

3.74%

4.16%

4.37%

4.50%

% winst/verlies op maandbasis (zware sanctie)

-6.00%

-1.71%

1.50%

3.75%

4.50%

4.88%

5.10%

Tijd speelt bijgevolg in het voordeel van wie de regels niet correct toepast.

 

Vooral private sector in bedje ziek

Uit een schriftelijke vraag van Jan Bertels aan minister Vandeurzen bleek tevens dat vooral private rusthuizen oververtegenwoordigd waren op het strafbankje: waar slechts 21% van de controles bij hun plaatsvond, kwamen 60% van de sancties bij hun terecht. “Dit bevestigd dat anderen dit mechanisme ook kennen en er gebruik van maken.”zegt Bertels. “Je komt ook niet ‘per ongeluk’ bij een sanctie uit. Het enige goede nieuws is dat 97% van de woonzorgcentra het spel wel eerlijk speelt.”

 

800.000 euro

 

Hoewel misbruik weinig voorkomt is kostprijs toch hoog, in dit geval naar schatting 800.000 euro per jaar. “De Vlaamse regering stelt altijd dat er geen alternatief is. Dat er geen geld is en dat ze bijgevolg niet anders kunnen dan de dagprijzen in rusthuizen te verhogen of de prijs van een buskaartje de hoogte in te jagen. Wel, hier is geld. Hier is een alternatief. Dat men er werk van maakt in plaats van steeds creatievere manieren te zoeken om mensen te treffen in hun portemonnee.” Besluit Bertels.