[image] De voorzittersverkiezingen bij de sp.a lijken hun definitieve plooi te hebben gevonden nu voorzitter-kandidate Caroline Gennez als running mate voor Dirk Van der Maelen heeft gekozen. Een klassiek koningskoppel is het niet, maar het zou al erg vreemd moeten lopen als de tandem Gennez-Van der Maelen straks níét verkozen raakt als de nieuwe leiding van de sp.a. De enige officiële tegenkandidaat tot dusver, Erik De Bruyn van sp.a-Rood, was zeer positief over Van der Maelen.

De statuten van de sp.a stipuleren dat de voorzitter en de ondervoorzitter niet van hetzelfde geslacht mogen zijn. Gennez moest dus op zoek naar een man. En gezien de vreemde manier waarop zijzelf kandidaat-voorzitter werd - persoonlijk aangeduid door uittredend voorzitter Johan Vande Lanotte - was die functie van ondervoorzitter voor één keer cruciaal. Door die geste van Vande Lanotte werd Gennez ineens met kritiek beladen een pion van de partijtop te zijn, de laatste overlevende babe, en dat de basis weerom geen inspraak gegund werd.

Vandaar dat een aantal afdelingen openlijk opriep tot een tegenkandidaat tegen Gennez. Niet alleen Erik De Bruyn stond op, ook Kamerlid Hans Bonte "overwoog" zijn kandidatuur. De voorbije weken werd binnen de sp.a her en der uitgekeken naar de naam van Gennez' running mate. Velen verwachtten iemand met een "travaillistisch" imago, precies om de kritiek tegen te gaan.

Van der Maelen is geen travaillist maar dwingt als specialist ontwikkelingssamenwerking wel respect af bij de linkerzijde. En, niet minder belangrijk, hij legde het hele interne partijparcours aflegde, van basismilitant tot fractievoorzitter in de Kamer: "Ik ben begonnen in de SP-afdeling van Geraardsbergen, waarvan ik voorzitter werd en die ik heb uitgebouwd. Ik ben later arrondissementeel en provinciaal voorzitter geweest", zegt Dirk Van der Maelen. Het ziet er ook naar uit dat hij, meer dan vroeger het geval was, als ondervoorzitter betrokken wordt bij de echte leiding van de partij.

Gennez benadrukt dat zij Van der Maelen zélf heeft aangezocht: "Het was een persoonlijk initiatief. We vullen elkaar goed aan. Ik ben een jonge vrouw, hij een rijpere man met veel ervaring en veel goede contacten met het middenveld. Ik heb hem leren kennen toen ik voorzitster was van Animo en wij als jongeren vaak internationale thema's aankaartten."

De politieke inzichten van Gennez en Van der Maelen liggen trouwens redelijk dicht bij elkaar. Het is geen verstandshuwelijk tussen een 'linker-' en een 'rechtervleugel'. Van der Maelen was als fractieleider altijd een loyale verdediger van de partijkoers. In interne discussies was Gennez kritischer en linkser dan de buitenwereld merkte. In die zin is de keuze voor Van der Maelen, als donkerrode partner, vooral nuttig als correctie op het imago van Gennez.

Sardonisch
Hoewel Gennez noch Van der Maelen al een tip van de sluier willen lichten van wat in hun inhoudelijke 'intentieverklaring' zal staan, lijkt het een uitgemaakte zaak dat het nieuwe leidende duo het partijweefsel weer wil herstellen alsook een hartelijker relatie wil onderhouden met het ABVV en de Socialistische Mutualiteiten. Van der Maelen: "De sp.a moet niet alleen via 'Brussel' communiceren, via de media, bekende namen, noem maar op. We moeten een moderne manier vinden om weer een ledenpartij te worden." Gennez: "We blijven contact zoeken met alle mogelijk ngo's en sociale organisaties. Ik ben niet van plan dat pad van nieuwe openheid te verlaten. Maar we mogen 'onze' vakbond en 'ons' ziekenfonds laten merken dat we kameraden zijn."

De reactie van Erik De Bruyn lijkt erop dat Caroline Gennez een juiste 'casting' deed met de figuur van Van der Maelen, zeker met het oog op de voorzitterverkiezing. De Bruyn ziet het zelfs "als een eerste rechtstreekse resultaat van mijn eigen kandidatuur. De partijleiding heeft begrepen dat er iemand aan bakboord (ter linkerzijde voor de landrotten) in de trapeze moet gaan hangen in het bootje van Caroline Gennez."

Ietwat sardonisch suggereert De Bruyn zelfs dat Gennez en Van der Maelen "van plaats zouden ruilen", want "dan zou ik zelfs durven te overwegen om mijn kandidatuur in te trekken".