Laten we ook de tijd nemen om Aylan, en met hem de vele tienduizenden oorlogsvluchtelingen die de dood vonden op de bodem van de Middellandse Zee, te gedenken. Daarom zouden we elk stadsbestuur in Vlaanderen willen oproepen om een symbolisch rouwregister te openen, waarbij we slachtoffers van oorlogsgeweld herdenken. Symbolisch, maar met heel ons hart.

De hele wereld is diep geschokt door de vluchtelingendrama's die zich afspelen aan de grenzen van Europa, aan de Dienst Vreemdelingenzaken in Brussel en in onze steden en dorpen. De Syrische kleuter Aylan, wiens lijkje levenloos aanspoelde op het toeristenstrand van Bodrum, is uitgegroeid tot het trieste symbool van deze onmenselijke crisis. Zijn vader, die beide zoons en zijn vrouw zag verdrinken, rouwt en schreeuwt live op televisie zijn onmenselijke verdriet uit.

Vele bezorgde burgers, ook in Mechelen, rouwen mee. Ouders worden geconfronteerd met vragen van onze kinderen, burgerinitiatieven om gestrande oorlogsvluchtelingen te helpen ontstaan spontaan. Ze verdienen onze steun.

Ook het beleid moet spijkers met koppen slaan, op alle niveaus. Maak werk van de tijdelijke erkenning van oorlogsvluchtelingen, geef hen eerste opvang, biedt hen bescherming en een veilige omgeving, en geef hen de mogelijkheid om te werken, studeren, hun leven in handen te nemen. Zorg voor een eerlijk spreidingsbeleid, in Europa, maar ook in België.

Maar laten we ook de tijd nemen om Aylan, en met hem de vele tienduizenden oorlogsvluchtelingen die de dood vonden op de bodem van de Middellandse Zee, te gedenken. Daarom zouden we elk stadsbestuur in Vlaanderen willen oproepen om een symbolisch rouwregister te openen, waarbij we slachtoffers van oorlogsgeweld herdenken. Symbolisch, maar met heel ons hart.

Hopelijk gaat ook het Mechelse stadsbestuur in op de vraag. Vandaag herdenken we in Mechelen de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog. Zondag is er de jaarlijkse bedevaart aan Kazerne Dossin, waarbij de deportaties uit de Tweede Wereldoorlog herdacht worden. Onder het mom van onze beschaving, menselijkheid en de waarden die een verlichte welvaartsstaat eigen zijn. Dat nooit meer.

CAROLINE GENNEZ