Caroline Gennez heeft er niet de makkelijkste periode uit haar nog jonge politieke carrière opzitten. De kersverse sp.a-voorzitster is moe maar tevreden

Had u gerekend, of minstens gehoopt, op 66 procent van de stemmen?

Gennez: "Ik had geen cijfer vooropgesteld. Winnen volstond. Dat is gelukt en het is een duidelijke, afgetekende overwinning geworden. Heel veel politici zouden een moord begaan voor een tweederdemeerderheid."

 

Vreest u als voorzitster interne oppositie van het verliezende kamp?

"Nee. Mijn definitie van democratie is dat er stevig gediscussieerd mag en moet worden, maar dat de minderheid zich nadien wel moet neerleggen bij de stem van de meerderheid. Daar heb ik ook vertrouwen in. Verschillende leden zijn me al komen zeggen: 'We hebben niet voor u gestemd, maar u bent nu wel onze voorzitster.' Deze verkiezingen waren nodig om het vertrouwen te herstellen en de rangen opnieuw te sluiten."

 

De voorzittersverkiezingen en het bijbehorende congres moesten dienstdoen als catharsis, als uitlaatklep voor het ongenoegen. Is dat gelukt?

"De ontgoocheling en de frustratie zaten diep na 10 juni, dat heb ik zelf overal te lande vastgesteld in de afgelopen weken. Maar op het congres was de sfeer anders. Ik heb vooral veel vuur gezien, veel liefde voor het socialisme en veel eensgezindheid."

Bruno Tobback merkte dat de partij stilaan echt 'goesting' begint te krijgen in de oppositie.

"Het is de afgelopen week voor iedereen duidelijk geworden dat de nood aan een links alternatief bijzonder groot is. De voortekenen zijn allesbehalve gunstig. Met zoveel economische groei zou je een herverdeling van de welvaart verwachten. In plaats daarvan zet oranje-blauw volop de afbraak van de sociale verworvenheden in. Het begint de hele sp.a te dagen dat we onze energie beter steken in het bestrijden van die rechtse maatregelen dan in de interne strijd."

 

Uw voorgangers hielden het niet lang vol, bovendien staan er in 2009 al opnieuw verkiezingen op de agenda. Bang dat uw voorzitterschap geen lang leven zal beschoren zijn?

"Ik heb een mandaat voor vier jaar, ik hoop dat ik van de leden ook een mandaat heb gekregen om op die iets langere termijn te mogen denken. Bij de Vlaamse verkiezingen van 2009 moeten we een beetje rechtgekrabbeld zijn. In 2011 moeten we er opnieuw helemaal staan. Maar ik durf ook nog verder te denken. De boodschap van de militanten is duidelijk: we moeten de basis van de partij versterken. Als we dat doen, moeten we daar op lokaal vlak de vruchten van plukken bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2011."