Drie jaar geleden werd door N-VA, CD&V en Open VLD de procedure voor de verkoop van de stedelijke zorgdiensten opgestart. Zonder de socialisten zag men zijn kans schoon om de investeringen in zorgbehoevende mensen in te ruilen voor meer investeringen in baksteen en beton. Men had daarbij het weerwerk van vakbonden en oppositie duidelijk onderschat. Drie jaar later is de procedure nog niet rond en lijkt na een vernietigende analyse van de Vlaamse regering de patstelling compleet. 


"Het oordeel van Minister Homans over de erkenning van de nieuwe vzw die het woonzorgcentrum 'De Linde' moet uitbaten spreekt boekdelen" volgens Björn Bordon. "De geboden informatie is volgens de minister misleidend, vaag en niet transparant. De elementen die wel duidelijk zijn, spreken niet in het voordeel van het bestuur. Zo haalt Homans aan dat de stad en OCMW veel te weinig zeggenschap krijgen in vergelijking met hun inbreng in de nieuwe structuren. Verder kaart de minister aan dat de stad in het voorleggend voorstel haar erkenningen afstaat aan de private partner en die bij een opheffing van de nieuwe vzw definitief kwijt is. Hierdoor komt de continuïteit van de dienstverlening in het gedrang."

De Minister gaat in haar analyse zelfs verder en onderstreept dat de verplichte motivatie bij het privatiseren van haar diensten bijzonder pover is. De stad kan niet aantonen dat zij de piste van een publiek zorgbedrijf ernstig heeft onderzocht en uit de voorgelegde cijfers blijkt geen financiële noodzaak om tot privatisering over te gaan. In haar schrijven onderstreept de minister zelfs dat voor het project een subsidie van 9 miljoen voorhanden is. De analyse van de Minister leest als een zware blaam voor de voltallige bestuursploeg en voor OCMW-voorzitter Vandevelde in het bijzonder. 

Op onze vragen kregen we, zoals zo vaak binnen dit dossier, geen duidelijke antwoorden. OCMW-voorzitter Wim Vandevelde beperkte zich tot het aflezen van zorgvuldig opgestelde verklaring waarin de  fundamentele opmerkingen van de minister werden weggewoven als 'verkeerd begrepen'. Het bestuur lijkt ervan overtuigd dat wat snel oplapwerk zal volstaan om het dossier er alsnog door te krijgen. Wij hebben hier ernstige bedenkingen bij en krijgen een déjà-vu van 2015 waarin een eerdere procedure werd geschorst door de gouverneur. Ook toen leek men overtuigd dat enkele kleine aanpassingen zouden volstaan. Finaal zag men zich echter genoodzaakt om de procedure te beëindigen en een nieuw dossier op te starten. De spreekwoordelijke ezel stoot zich niet twee keer aan dezelfde steen. Benieuwd of een OCMW-voorzitter dat wel doet.

Rest de vraag wat de implicaties zijn indien men ook bij de volgende poging niet slaagt in de privatisering van het woonzorgcentrum. De gevolgde procedure voorzag immers dat alle zorgonderdelen in één hand werden overgemaakt. Vervalt dan de hele constructie? En wat zijn dan de gevolgen voor het personeel dat in alle haast reeds werd overgedragen aan de private partner? In zijn haast om de stedelijke zorgdiensten voor de verkiezingen definitief te verkopen, heeft het bestuur alle voorzichtigheid laten varen. Laat ons hopen dat straks personeel en residenten daar niet de dupe van worden.