Gisteren stemden N-VA en Open VLD ons voorstel weg om België op te roepen toe te treden tot het verdrag voor een verbod op kernwapens. CD&V onthield zich, zou de steun van paus Franciscus voor een verbod hier iets mee te maken hebben? Afgelopen juli keurden nochtans 122 landen dit verdrag goed en kozen zo voor een wereldwijd verbod op kernwapens. België deed echter niet mee en weigert het verdrag te ondertekenen. Ook niet nu de internationale anti-kernwapencoalitie zondag daarvoor zelfs de Nobelprijs voor de Vrede kreeg. Wij geven 4 redenen waarom een verbod op kernwapens echt wel nodig is.

1. Kernbommen en hun desastreuze impact zijn écht

Te vaak wordt hier heel abstract over nagedacht maar kernbommen zijn massamoord- en massavernietigingswapens die ter beschikking staan van leiders zoals Trump, Poetin en Kim Jong-un, of op een dag van terroristen. Elke kernkop die er bijkomt, vergroot de kans dat spierballengerol en gepoker ontspoort tot een nucleaire catastrofe voor de hele mensheid. Geen wonder dat 50 Nobelprijswinnaars een nucleaire oorlog als de op één na grootste bedreiging - klimaatverandering staat op 1 - voor onze planeet bestempelen. 

2. Het verdrag verhoogt de druk op de kernwapenstaten om opnieuw stappen te zetten richting ontwapening

Het is bovendien niet zo dat ze in één klap hun volledige nucleaire arsenaal moeten ontmantelen, wel wordt gevraagd dat, als ze toetreden, om een verifieerbaar en  tijdsgebonden plan tot eliminatie indienen (‘join and destroy’). De kernwapens in Kleine-Brogel vormen dus geen belet. Vandaag de dag zijn er negen kernwapenstaten, samen goed voor 15.000(!) kernkoppen. Hoeveel zullen het er morgen zijn? Meer of minder? 

3. Samen voor een betere en veiligere wereld

Kiezen we om ons af te sluiten, de grenzen dicht te doen en de interactie met de wereld te beperken tot af en toe wat bommen gooien, zoals Trump? Of kiezen we ervoor om collectief met een grote groep landen nieuwe regels voor een nieuwe wereldorde te maken, eentje waar massavernietiging geen rol spelen? Laat ons samen er een betere en veiligere wereld van maken. Meer EU, minder Trump in de wereld. 

4. België was altijd al voortrekker van samenwerking voor veiligheid

Het promoten van vrede en veiligheid via multilaterale verdragen was altijd al één van de speerpunten van ons Belgisch buitenlands beleid. Zo was eind jaren negentig, met Erik Derycke als minister van Buitenlandse Zaken, ons land de voortrekker van een wereldwijd verbod op landmijnen en clusterbommen. Dat de federale regering weigert de winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede zelfs nog maar te feliciteren, is dan ook een dieptepunt in ons buitenlands beleid. 

Peace out!

Tine