Een klein jaar geleden werden de aanslagen in Parijs gepleegd. Het Vlaams parlement besliste toen werk te maken van een plan waarmee de radicalisering bestreden moest worden. Zo stond er op vraag van ouders van radicaliserende jongeren een ‘groene telefoonlijn’ waar ouders met hun vragen terecht kunnen, gepland. De Vlaamse regering beloofde de lijn tegen midden 2015. Eind 2015 blijkt men nog steeds in de planningsfase te zitten, en is er van de groene telefoonlijn nog steeds geen sprake. "Hallucinant", zegt Yasmine Kherbache. "Dat de regering de belofte aan de ouders breekt, getuigt van weinig sérieux en dadendrang. Zon’ hulplijn is gewoon de snelste en meest eenvoudige manier om in een vroeg stadium van het radicaliseringsproces in te grijpen. In het Vlaams parlement hebben betrokken moeders daar ook om gevraagd, omdat zij vaak niet weten waar ze met hun vragen en angsten terechtkunnen. Maar voor de zoveelste keer breekt de Vlaamse regering haar belofte. De enige actie die is ondernomen: in december komt er een werkgroep, die zich onder meer buigt over de vraag of zo’n helpdesk nuttig kan zijn.”

Kherbache wijst er nog op dat ook de rest van de ondersteuning voor de ouders niet opschiet. “De beloofde psychologische begeleiding van de betrokken families komt er ook maar niet. En de zelfhulpgroepen van de getroffen familieleden wachten nog steeds op de beloofde erkenning en ondersteuning. Bovendien beloofde de Vlaamse regering ook het middenveld te betrekken om de ouders naar het reguliere aanbod toe te leiden. Maar om dit uit te voeren wacht men op de installatie van … de beloofde groene telefoonlijn. Zo wordt alle hulp voor de ouders ‘on hold’ gezet.”

Kherbache vraagt zich af wanneer de Vlaamse regering eindelijk ter hulp schiet. “Hoe lang moet dit nog duren? Hoe lang nog zal de Vlaamse regering deze ouders in de steek laten? De betrokkenheid van ouders is essentieel in preventie en detectie. Deze Vlaamse regering heeft de mond vol van de strijd tegen radicalisering, maar lukt er nog niet eens wanhopige ouders te hulp te schieten. Hoe geloofwaardig is zo’n regering dan?”