"Alle experts zijn het er over eens: kernenergie is een energievorm uit het verleden. Voor sp.a kan er geen sprake zijn van het uitstellen van de kernuitstap", zeggen Karin Temmerman en Bruno Tobback.

Met de regelmaat van de  klok zijn er regeringspartijen die de tijdsverspilling en het non-beleid van de federale - en Vlaamse regering inzake het plannen van een shift naar duurzame energie vertalen in een gemakkelijkheidsoplossing. Ze pleiten voor uitstel van de besliste kernuitstap in 2025. "Pleiten voor uitstel van de kernuitstap is toegeven aan gelanterfant van de energieministers", zeggen Karin Temmerman en Bruno Tobback. "We willen ook niet dat het gelanterfant van de energieministers financieel leidt tot hogere facturen van de mensen. Dat zou schuldig energieverzuim zijn."

Op de Klimaattop van Parijs (COP21) – onlangs bevestigd op de Klimaattop van Marrakech - werden zeer concrete bakens uitgezet om te komen tot een vermindering van CO2-uitstoot en het inzetten op hernieuwbare energie. Het gevoel van urgentie is er inmiddels, maar de operationele vertaling in concrete investeringen lijkt maar niet uit de startblokken te schieten.

"Federaal energieminister Marghem begint nu pas aan het debat … maar liefst twee jaar te laat. Het is dan makkelijk voor regeringspartij N-VA om de schouders op te halen en te melden dat de kerncentrales dan maar langer open moeten blijven. Deze piste zal beslist niet leiden tot een ‘energieshift’. Zoveel is zeker. Investeringen in duurzame alternatieven moeten worden gestimuleerd en niet afgeremd door kernenergie telkens weer te reanimeren", zegt Karin Temmerman. 

"Ook in het Vlaams parlement gaat vooral N-VA op de rem staan en werkt samenwerking tussen de verschillende beleidsniveaus tegen", zegt Bruno Tobback. "Parlementairen blijven die pathetisch vasthouden aan niet-duurzame energiebronnen als kernenergie en fossiele brandstoffen. Investeren in alternatieve energie wordt almaar rendabeler. Windenergie was vorig jaar al goedkoper dan stroom uit gas of nieuwe kerncentrales en tegen 2030 zouden de prijzen van alternatieve energieproductie nog met meer dan 50% kunnen dalen. Daar meer op inzetten betekent dat we de doemberichten van onder andere de industrie over de spectaculair stijgende energiefacturen kunnen counteren met daadwerkelijk goedkopere energie, waarvoor dan ook de subsidies kunnen afgebouwd worden en de prijzen voor de consument betaalbaar blijven."

"Nucleaire energie is een trein die nergens heen gaat. Hoe langer we wachten om af te stappen, hoe verder we in de verkeerde richting blijven gaan", besluiten Karin Temmerman en Bruno Tobback.