Nieuwe tijden, nieuwe strijd



Dikke merci, Sonja, 


voor je moedige, 


maar vooral strijdbare getuigenis.



Vrienden, 


kameraden, 


socialisten, 


Nieuwe tijden, nieuwe strijd.


En wat is er beter dan die nieuwe strijd 


hier te lanceren, in deze Vooruit, 


op de vooravond van de eerste mei.


De dag waarop wij, socialisten, tonen


dat we samen sterk staan.


De dag waarop wij, socialisten, tonen


dat de kracht van solidariteit een tijdloze en onstopbare kracht is.


De dag waarop wij, socialisten, tonen 


dat al diegenen die hopen dat die kracht verdwijnt,


eraan zijn voor de moeite. 

***





Het is hier, 


in deze prachtige Vooruit,


dat destijds een droom vorm kreeg.


Een droom die vele generaties socialisten voor ons 


niet alleen hebben gekoesterd, 


maar ook hebben waargemaakt.


Toen kinderarbeid nog de normaalste zaak van de wereld was.


Toen van vakantiedagen of een pensioen nog geen sprake was. 


Ook toen waren het nieuwe tijden. 


En het is hier,


dat mensen zich meer dan 100 jaar geleden samen organiseerden.


Ze bundelden hun krachten 


om zieken gratis brood en medische zorg te geven,


om wie een leven lang werkte, een pensioen te gunnen,


om arbeiders te beschermen.


Het is hier en toen,


dat de kiem werd gelegd voor de sociale zekerheid,


zodat je na een leven lang werken kunt rekenen op een pensioen.


Het is hier en toen,


dat de kiem werd gelegd voor de uitbouw van sociale wetten,


zodat wanneer je niet kunt werken door pech of ziekte,


toch een inkomen hebt. 


Het is hier en toen,


dat de kiem werd gelegd voor toegankelijk en betaalbaar onderwijs,


omdat elk kind dezelfde kansen verdient.


Ja, vrienden.


Voor die droom hebben zij strijd geleverd. 


En die droom hebben zij waargemaakt!



***


Maar vrienden,


1 mei is niet alleen een dag om trots terug te blikken


maar bovenal een dag 


om een NIEUWE STRIJD te voeren. 


Ik zie hier vandaag veel jonge gezichten.


Dat doet mij ontzettend veel plezier. 


Dat betekent dat ook zij weten 


dat een nieuwe strijd nodig is. 


En dat betekent dat ook zij weten 


dat alleen wij die nieuwe strijd kunnen voeren.


Want vandaag staan we weer op zo’n kantelpunt,


beleven we opnieuw zulke nieuwe tijden.


Nieuwe tijden die vragen om nieuwe strijd. Hier en nu!


Een NIEUWE STRIJD,


voor minder angst en meer vertrouwen.


Een NIEUWE STRIJD,


voor nieuwe bescherming en nieuwe gelijkheid.


Een NIEUWE STRIJD,


voor minder zorgen en een nieuwe zekerheid: DE zorg-zekerheid!


***


Vrienden,


Vandaag hebben zoveel werkenden in Vlaanderen,


die elke dag weer het beste van zichzelf geven,


steeds meer zorgen.


Vandaag zien we meer dan ooit


tot wat het leidt als je mensen,


tot het uiterste drijft, voorbij hun limieten.


Niet alleen in ziekenhuizen, in scholen, bij de politie, of in ons openbaar vervoer, 


maar nu ook in warenhuizen, bij vliegtuigmaatschappijen en in andere sectoren.


Het is een teken aan de wand. Een teken dat steeds zichtbaarder wordt.


Met alle gevolgen van dien. 


Vandaag geven we voor het eerst meer geld uit aan mensen die uitvallen omdat ze niet 


meer kunnen, dan aan mensen die werk zoeken. 


Kan het nog cynischer, 

in tijden waarin zoveel noden zijn, 


in de zorg en in ons onderwijs, om er maar twee te noemen.


Hoeft het dan te verbazen dat vandaag zoveel mensen boos zijn?


Neen toch?


Vrienden, Zij die werken verdienen ONZE zorg. 


Want niemand anders zal het doen.


Nieuwe tijden vragen een nieuwe strijd. 


Een nieuwe strijd 


voor werk dat respect verdient in plaats van misprijzen,


voor werk waar een deftig loon tegenover staat. 


voor werk dat werkbaar is.


***


Vrienden,


Nieuwe tijden, nieuwe strijd.


En elk uur telt in die nieuwe strijd. 


Robotisering en digitalisering doen jobs verdwijnen, maar ook nieuwe ontstaan.


En dan is het aan ons om werkenden 


  • of dat nu in de oude of in de nieuwe economie is  - 


te beschermen. Simpelweg omdat niemand anders het zal doen.


Daarom zeggen wij: elk uur werk telt voor een volwaardige sociale bescherming.


En werk je flexi of ben je vast in dienst? 


In deze nieuwe tijden maakt dat niet uit.


Werk je als student in het weekend om iets extra’s te verdienen?


In deze nieuwe tijden maakt dat niet uit. 


Ben je freelancer, zelfstandige of ambtenaar?


Opnieuw: het maakt niet uit, want dat onderscheid is niet meer van deze tijd.


Elk uur werk telt voor volwaardige sociale bescherming en elk uur werk telt, 


OOK voor je pensioen.


En werk je zelfstandig of voor een ander: het maakt niet uit.


Na 42 jaar werken heb je recht op een minimumpensioen van 1.500 euro.


Elk uur telt. WIJ.ZORGEN.ERVOOR.


***


Vrienden,


Deze eerste mei staat niet alleen in het teken van zorg 


voor al diegenen die werken,


maar ook in het teken van zij die zorg dragen voor anderen.


Elk uur telt zei ik al,


maar onthaalouders, verplegers en hulpverleners, 


begeleiders, opvoeders en zorgkundigen,


die tellen hun uren niet. 


Waarom krijgen zij van deze ministers dan zelf geen zorg?


Waarom is de enige boodschap die zij altijd krijgen:


“Sorry, we weten dat jullie verdrinken in het werk, maar doe nu gewoon voort.”


“Sorry, er is geen geld voor extra collega’s.”


of “Sorry, zorg is geen verhaal van alles of niets.”


Vrienden, dat is het WEL. Politiek is een kwestie van keuzes.


En dan zeggen wij vandaag klaar en duidelijk aan al diegenen zorg dragen voor anderen.


Wij laten jullie niet in de kou staan. Wij kiezen wel voor jullie. WIJ.ZORGEN.ERVOOR.


***


Ja vrienden,


zorgen is werken, ook wanneer je ZELF geen andere keuze hebt.  


Zoals die moeder van 2 die halftijds moet gaan werken 


om te zorgen voor haar vader die ernstig ziek is.


“Met 2 kinderen is dat op het eind van de maand toch elke keer rekenen”, zegt ze.


Wel,


blijkbaar zijn wij de enigen die dat niet normaal vinden. 


Blijkbaar zijn wij de enigen die vinden dat mantelzorg ook werk is.


En dus zeggen wij ook voor haar en al diegenen die in Vlaanderen ZELF zorgen: 


Elk uur zorg telt voor een volwaardig loon.



***


Ja vrienden, 


Zij die zorg geven, laten wij niet in de steek.


En zij die zorg nodig hebben, laten WIJ niet langer wachten.


Elk uur telt, ook voor hen.


Iedereen vindt dat hij of zij recht heeft op de beste zorg.


En werkelijk iedereen vindt wachtlijsten schandalig. 


De vraag die we als samenleving eens dringend moeten stellen is:


hoeveel is ons de zorg voor mensen - jong en oud - waard?


Het enige wat deze ministers dan telkens opnieuw zeggen, is: 


“Sorry, er zijn nog enkele duizenden wachtenden voor u.”


Vandaag beleven we een echte zorgcrisis.


En wanneer anderen dan zeggen dat er “nooit genoeg geld zal zijn om dat op te lossen”, 


dan leggen wij ons daar niet bij neer.  


Wanneer anderen zeggen dat “je niet ALLES van een overheid mag verwachten”,


wel dan vinden wij dat je van de overheid op zijn minst zorgzekerheid mag verwachten.


Als je weet dat 14.000 mensen met een handicap op een wachtlijst staan,


terwijl er bedden leeg staan  - leeg staan, hé (!) - 


dan grijp je in. Hier en nu.


Als je weet dat de Vlaamse regering 200 miljoen op overschot heeft, 


terwijl zoveel jongeren dringend hulp nodig hebben,


dan grijp je in. Hier en nu. 


Wij, socialisten, kijken niet machteloos toe.


Om die zorgcrisis op te lossen, hebben wij geen commissie nodig.


Om die zorgcrisis op te lossen, volstaat niet langer gemorrel in de marge.


Om die zorgcrisis op te lossen, is actie nodig. Hier en nu!


De komende weken beslist de Vlaamse regering wat ze met dat overschot doet.


Wel, ons voorstel  is simpel:


Gebruik nu dat overschot van 200 miljoen om extra zorgverleners aan te werven 


Gebruik nu dat overschot van 200 miljoen om de 14.000 Vlamingen met een handicap 


die wachten op zorg, 


ook zorg te geven. 


Gebruik nu dat overschot van 200 miljoen om die verdomde lege bedden in te vullen. 


Dat kun je NU en dat kun je METEEN. 


Ja, dat vrienden, dat is wat wij verstaan onder zorg-zekerheid,


uw zorg-zekerheid: gepaste zorg voor wie het nodig heeft op het moment dat het nodig is.



***


Vrienden,


Tot slot nog dit:


Morgen is het mei 18. Exact 50 jaar na mei 68.


Een jaar waarin radicale verandering plaatsvond,


na een strijd voor meer zelfontplooiing en meer vrijheid,


maar ook een strijd om te bouwen aan een andere samenleving. 


We weten precies waar we naartoe willen.


We weten precies welke samenleving we willen bouwen.


Een samenleving waarin niet de statistieken tellen, 


maar de mensen achter die statistieken.


Een samenleving waarin zij die zorgen voor anderen,


en waarin zij die zorg nodig hebben,


eindelijk de zorg krijgen die ze verdienen.


Een samenleving waarin niet winstcijfers,


maar mensen centraal staan.


En de geschiedenis heeft het al verschillende keren aangetoond.


Wanneer de toekomst alle kanten uit kan, 

 

zijn het altijd socialisten die ervoor zorgen dat ze de juiste kant opgaat.


Als geen ander weten wij, 


hoe die nieuwe strijd te voeren.


Als geen ander weten wij,


hoe die nieuwe droom waar te maken.


Met nieuw socialisme dat zorg draagt 


voor iedereen die elke dag keihard zijn best doet,


en niet alleen voor de happy few.


Met nieuw socialisme dat zorg draagt 


voor iedereen die onze samenleving vooruit helpt,


en niet alleen zij die bovenaan de ladder staan.


Met nieuw socialisme dat zorg draagt 


voor iedereen die zorg nodig heeft,


en niet alleen voor wie het kan betalen.


Nieuwe tijden, nieuwe strijd, nieuw socialisme.


Wij zorgen ervoor!


Ik wens jullie morgen allemaal een bijzonder strijdbare eerste mei.


Leve de solidariteit. Leve de zorg-zekerheid. Leve het nieuw socialisme.


 Ik dank u.


***