Beste mijnheer De Wever,

Toen meer dan 2.000 mensen niet alleen uit Brussel, maar ook ver daarbuiten zondagavond spontaan gehoor gaven aan hun menselijk appel, raakte dat blijkbaar ook bij u een gevoelige snaar. Het stelt me alvast gerust om - tussen de lijnen door - te voelen dat ook u een Gutmensch bent. Dat biedt hoop om een écht debat te voeren over de toekomst van onze welvaartsstaat, op basis van échte argumenten en échte cijfers. En niet het valse debat met valse tegenstellingen, dat u nu weer probeert aan te wakkeren. Wat dat betreft, stelt u me eigenlijk teleur.

Maar waarover gaat dit? Waarom kruipt u nu plots - uit het niets - in de pen, iets wat u zelden doet? Simpel: omdat wat zondagavond gebeurd is, u niet had zien aankomen. Omdat wat zondagavond gebeurd is, u van uw sokken heeft geblazen. Omdat wat zondagavond gebeurd is, de natiestaat die u voor ogen hebt, zou bedreigen. En dus volgde een lange tekst, ongefilterd dit keer: met dure woorden en verheven principes waar u zo van houdt. U gaat zelfs terug naar de waarden van het christendom en de Verlichting.

Zouden die meer dan 2.000 Belgische burgers aan die waarden gedacht hebben, toen ze aan het Noordstation stonden? Neen. Het is veel simpeler dan dat, mijnheer De Wever: ze wilden gewoon mensen helpen. Zonder na te denken, kropen velen gewoon in hun auto om de grenzen waar onze welvaartsstaat botst, even op te vangen. Meer niet. Wees dus gerust, en laat er uw slaap niet voor: het is geen complot, en nog minder een ‘linkse migratie-industrie’. (Mocht dat zo zijn, dan zou u zich pas écht zorgen moeten maken). En maak u geen zorgen: in tegenstelling tot wat u schrijft, beseffen zij dat open grenzen geen optie zijn. Niemand beweert dat. Niemand vraagt dat. Geen enkel land kan dat.

Kei in geschiedenis

Dus ja, al die mensen volgden hun geweten, zoals u schrijft. U bent een kei in geschiedenis. U kan als geen ander historische figuren citeren die hun geweten volgden in hun strijd naar een menselijkere wereld. Daarom ontgoochelt u mij een tweede keer. Waarom mensen criminaliseren die hun geweten volgen? Waarom zet u ook hén in de hoek van al diegenen die onze welvaartsstaat zogezegd zouden ondermijnen? Daar is maar één antwoord op. En dat antwoord moeten we zoeken in een hoek die u niet gewend bent op te zoeken, de hoek waar geen eenduidig antwoord of een schuldige te vinden is. De hoek waar enkel samenwerking soelaas brengt. Het moet gezegd: welgeteld één keer doet u de moeite om een ernstig argument boven te halen, wanneer u wijst op het terechte belang van een gezamenlijke en solidaire Europese inspanning om oorlogsvluchtelingen in de eerste plaats in de regio zelf menswaardig op te vangen. Vandaag gebeurt dat nog te weinig of niet. Ik ben bereid om daar werk van te maken. En mocht u het vergeten zijn: u hebt nu al de macht om in Europese kringen uw stem te laten gelden via uw staatssecretaris. Na die opening stel ik vast dat u zich helaas opnieuw verliest in valse tegenstellingen en boutades - wie vraagt ons om 37 miljoen Soedanezen op te vangen, niemand toch?

Maar sta me toe om u dit nog mee te geven, stof tot nadenken misschien. In tegenstelling tot wat u denkt, is het vanuit een natuurlijke neiging tot vertrouwen en samenwerken dat mensen in dit land de voorbije eeuw universele mensenrechten hebben omarmd; onze democratie, en rechtsstaat hebben vormgegeven; en onze sociale zekerheid hebben opgebouwd. Solidariteit is een essentieel deel van wie we zijn. Maar meer en meer mensen hebben het moeilijk met solidariteit als ze moeten lezen dat 1 op 4 Belgen zich zelfs geen weekje vakantie kan veroorloven. Dat sommigen (of velen) onder hen dan de schuld bij een ander leggen, vaak bij iemand die het met nog minder moet doen, is menselijk. Dat u dat aanwakkert en oppookt om nu ook zij die het goed hebben te doen geloven dat ze baat hebben om uit die solidariteit te stappen, is één. Maar dat u al die mensen die zondagavond gewoon barmhartig en mens wilden zijn, nu ook op hun beurt verwijt de welvaartsstaat te ondermijnen, is helemaal pervers. Het zijn niet de oorlogsvluchtelingen maar wel uzelf die al meer dan 5 miljard geschrapt heeft in de sociale zekerheid.

De tijd van onze grootouders - waar buren of vrienden door de achterdeur binnen en buiten liepen, komt nooit meer terug. Maar is het niet de taak van beleidsmakers om mensen vertrouwen te geven in wat hun toekomst wél kan zijn? Precies omdat met vertrouwen waardigheid komt? Dat is toch wat elke mens wil? Hoeveel hij of zij ook verloren heeft, van waar hij of zij ook om welke reden dan ook komt: elke mens wil zijn trots en waardigheid behouden of desnoods herwinnen. Dat u de vluchtelingen in het Maximiliaanpark die waardigheid al lang ontnomen hebt, wisten we al. Nieuw is nu dat u ook de waardigheid en de trots hebt ontnomen van die duizenden mensen die - op eigen initiatief - gewoon anderen willen helpen.