Er is weer voetbalgekte in het land en we zullen het geweten hebben. Wij, die enkele simpele zielen die het spel niet adoreren. Ik reken mezelf daartoe. Niet per se simpel, maar zeker niet adorerend aangelegd. Toch niet wat voetbal betreft. Helaas, er is gewoon geen ontsnappen aan. Of ik nu op een schappelijk of ontiegelijk laat uur thuiskom, wat is er op TV? Voetbal. In m’n drie-mannen-sterk huishouden regeert voetbal al langer weekend-, avond- en was-regimes. En nu dus ook de televisie.

"Dat is niet serieus he?" Neen, ventje. Niet serieus.

Zo is de sportkrant het eerste wat Oskar (13) ’s ochtends leest. Nog vóór de cornflakesdoos. En hij leest me graag voor wie er transfereert van Standard naar Club Brugge, Barcelona of Bayern München. Het kon voor mij evengoed Chinees zijn. Wat hij ook voorleest, zijn de bedragen die de balletje-trappende mannen oprapen. Astronomische cijfers. Zo veel geld dat ik me zelfs niet kan voorstellen wat je er allemaal mee moet. Maar Oskar vindt het allemaal fantastisch en supportert hartstochtelijk mee voor elke volgens hem verdiende en terechte loonsverhoging.

Tot ie deze week een ander artikel in ’t vizier kreeg. De titel? 'Een vrouw is meer waard dan een man.' Het ging over de aanzienlijke loonkloof tussen topmodel Gisele Bündchen en -arme sukkelaar- David Gandy. Dat is de man van de Dolce & Gabbana Light Blue reclame. U weet wel, zongebruinde halfgod op een rotspartij ergens aan de Middellandse zee. Met idem halfgodin in passionele poses verwikkeld. De man vertelde in het interview dat mannen die model staan maar een fractie verdienen van wat vrouwen aan de top binnenrijven. Voor Gandy betekent het jaarlijks een wedde van 621.000 Euro. Voor Bündchen 45 miljoen.

Oskar verontwaardigd, “Dat is niet serieus he!”. Nee, ventje. Niet serieus. Ik ken nog zo’n geval. Ze heet Sasha Grey. U hebt vorige week misschien nog over haar gehoord. Ze trad op in een reclamespot van zij-kant die de shortlist voor de Lions in Cannes haalde. Dat zijn zowat de Oscars van de reclamewereld. Toen Sasha achttien was, raakte ze in de porno industrie verzeild. Ze werd slag om slinger wereldberoemd in de sector. En verdiende goed haar boterham. Als 'verpleegster' verdiende ze meer dan haar mannelijke collega’s die voor de gelegenheid dokter speelden. Een jaar of vier geleden besloot ze ermee te kappen. Ze had genoeg van de industrie en vond werk als actrice. Ze speelde intussen al in films van topregisseurs als Steven Soderbergh. Maar daar bleef het niet bij. Ze mag er haar centen dan wel verdiend hebben, de porno sector bleek toch meer on- dan aangename k(l)anten te hebben. En Sasha had er dus nog een rekening te vereffenen.

Nu is Sasha Grey ambassadeur voor Equal Pay Day. Dat is de dag waarop vrouwen het loon hebben verdiend dat mannen het jaar daarvóór al hadden gekregen voor hetzelfde werk. Bij zij-kant voeren we nu al acht jaar actie rond de loonkloof. Die bedraagt in ons land, geteld in bruto maandloon in de private sector, nog 22 procent. Een deel ervan is te verklaren. Doordat vrouwen deeltijds werken. Of omdat ze werken in 'vrouwelijke' sectoren, die doorgaans minder betaald worden. Maar er is ook een -bijzonder hardnekkig- stuk van die 22 procent dat een andere verklaring kent: discriminatie. En voor wie er na het Gandy-Bündchen voorval aan zou twijfelen: het zijn in het algemeen dus vrouwen en niet mannen die in de loonkloof duiken.

Gelukkig is er nu, dankzij onder andere Maya Detiège, een wet die daar paal en perk aan wil stellen en de loondiscriminatie de wereld uit wil helpen. Vrouwen moeten voor hetzelfde werk ook hetzelfde loon krijgen als hun mannelijke collega’s. Is dat niet het geval, dan kan de overheid in de toekomst ingrijpen. De wet om de loonkloof te dichten is een historische stap vooruit voor heel veel vrouwen, we kunnen niet allemaal Gisele heten.

Onze campagnes hebben dus succes. Zowel wetgevend als sensibiliserend. Onze vorige clip, die met de bonkende bomma’s, won meerdere prijzen en had meer dan twee miljoen hits op YouTube. En Sasha dus op de shortlist in Cannes. Natuurlijk supporteren we dan voor de clip op zich. Maar we blijven vooral supporteren voor gelijk loon voor gelijk werk. Of je nu David of Gisele, Marie of Louis heet. Want ongelijke verloning krijgen voor hetzelfde werk, nee, Oskar, dat is niet serieus.