Caroline Gennez (32) heeft de jongste weken flink in de klappen gedeeld. Wat een vlekkeloos parcours naar het voorzitterschap van sp.a moest worden, bleek al snel een weg vol hindernissen met de naam Erik De Bruyn. Toch kan de kandidaat van het klein-linkse SP.a Rood Gennez voorlopig niet uit haar lood slaan.

Kandidaat-voorzitter Caroline Gennez over de trauma's en de uitdagingen van sp.a

Caroline Gennez zit er ontspannen bij op haar schepenkabinet in het Mechelse stadhuis. Lichtjes achterover geleund, rechtervoet op de stoel en Ice Tea Light uit een blikje op de tafel. Maar de kandidaat-partijvoorzitter blijft alert. Pas op 21 oktober wordt duidelijk wie de nieuwe sp.a-voorzitter wordt: de met stip genoteerde Caroline Gennez of luis in de pels Erik De Bruyn.

En tot die dag is het op eieren lopen weet ook Gennez. Nu al probeert de Mechelse van Limburgse komaf de boel bij elkaar te houden. Want de socialisten opnieuw achter één project verenigen, is zonder enige twijfel de grootste uitdaging voor de nieuwe partijvoorzitter.

En daarbij kan Caroline Gennez zure oprispingen, van haarzelf of van medestanders, missen als kiespijn. Het zal zo al moeilijk genoeg zijn. "Ik hoop dat bij de Vlaamse verkiezingen van 2009 de eerste zaadjes beginnen te kiemen, maar tegen de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 moet sp.a er opnieuw staan."

Toen na de Antwerpse sp.a-afdeling ook de Brugse kameraden Erik De Bruyn naar voren schoven als kandidaat-partijvoorzitter, was de verwarring bij de partijtop haast voelbaar. Hoe kijkt u terug op die periode?

Caroline Gennez: Het waren keiharde weken. Ik ben van nature geen bleiter, maar na Brugge had ik veel zin om het wel te doen. Ach, ik heb die avond toch goed geslapen en was 's anderendaags even strijdvaardig als tevoren. Het is een goede zaak om met twee kandidaten naar de voorzittersverkiezingen te trekken. Het is ook de uitdrukkelijke wens van onze achterban.

Dat is toch niet de enige verklaring voor het succes van Erik De Bruyn. Sinds de verkiezingsnederlaag van 10 juni lijkt sp.a op drift.

We zijn een ontrafelde partij en ja, er is sprake van ontreddering bij de basis. Als je goed scoort, is er niets aan de hand en zwijgt iedereen. Als de resultaten tegenzitten duikt er plots langs alle kanten kritiek op. Terechte en onterechte. Daarmee moet je als politicus leren leven.

Ach, sp.a krijgt vaak het verwijt niet open te staan voor discussie en dat beeld klopt helaas met de werkelijkheid. Ik vind dat we geen enkele discussie uit de weg moeten gaan. Maar daarna moeten we de rangen wel sluiten. Verenigen en niet verdelen is de boodschap.

"Tegen de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 moet sp.a er opnieuw staan."

Als voormalig staatssecretaris Anissa Temsamani, ook een Mechelse, u publiek een gebrek aan leiderschap verwijt, klinkt dat niet meteen als verzoenende taal. Hebt u de zaak al met haar uitgepraat?

Nog niet, maar dat komt wel. Er is frustratie bij een aantal mensen en dat leidt soms tot ongenuanceerde uitspraken. Ik ben vanuit Limburg naar Mechelen gekomen om hier de boel te dynamiseren. Dat betekent dat een aantal mensen plots hun verwachtingen moesten bijstellen. Ik begrijp dat ze het daar moeilijk mee hebben.

Is dit een boodschap voor Anissa Temsamani?

Anissa stond toch op de kandidatenlijst voor de federale verkiezingen of niet? Het was de afgelopen week partijbestuur waar we alles hebben uitgepraat, maar Anissa was er niet. We praten een andere keer wel over haar uitspraken in de kranten. Daar komen we wel uit.

U wacht straks de moeilijke taak om de partij te verbreden en tegelijkertijd een deels morrende achterban binnenboord te houden. De jongste weken hebben aangetoond dat dit mischien wel onmogelijk is. Of niet?

Bwah, de socialisten hebben altijd al met die historische spagaat te maken gehad en dat is nu niet anders. Ook in de jaren zeventig en daarvoor moesten we onze achterban met elkaar zien te verzoenen. De progressieve intellectuelen, die om ethische redenen voor de socialisten stemden en arbeiders die uit welbegrepen eigenbelang voor de partij kozen. Dat is dus niet nieuw en zal ook altijd voor een stuk zo blijven. Als ik zeg dat we moeten verbreden, bedoel ik dat we ons moeten richten op de gewone mensen. Dat zijn ook de bakker en de postbode. Wie ons programma leest, merkt dat sp.a de enige partij is die nog steeds opkomt voor de gewone mensen.

Die boodschap is bij de jongste federale verkiezingen alvast niet overgekomen. De verkiezingsuitslag spreekt wat dat betreft boekdelen.

Maar het is toch sp.a dat zich inzet om de uitkeringen te verhogen en dat werkgelegenheid wil creëren. De mensen vragen ook meer koopkracht en dat willen wij hen geven via een lastenverlaging voor de laagste- en de middeninkomens. En dan is er nog het uitbouwen van de gemeenschapsvoorzieningen dat een belangrijk punt is in ons programma.

"sp.a krijgt vaak het verwijt niet open te staan voor discussie en dat beeld klopt helaas met de werkelijkheid."

Maar de boodschap komt niet over bij de kiezer.

Dat klopt en daar moeten we komende periode iets aan doen. Ik ben een aanhanger van zowel de rationele als de emotionele ideologie. Dus we moeten zowel het hoofd als het hart van de mensen zien te raken. Alleen dan zullen we erin slagen om de mensen opnieuw aan ons te binden. We weten dus wat ons te doen staat. De voormalige Amerikaanse president Roosevelt heeft dat ooit prachtig samengevat: People don't care how much you know, until they know how much you care" (Mensen geven er niet om hoeveel je weet, tenzij ze weten hoeveel je om hen geeft, red).

U komt uit de politieke stal van Steve Stevaert. Vraag je hem nog steeds om advies?

Steve is gouverneur in Limburg en is daarmee neutraal. Neen dus, maar als we als vrienden een pintje drinken, gaat het natuurlijk ook over politiek. En dan wisselen we wel eens van gedachten, ja. Maar ik heb Steve niet nodig om mijn gang te gaan. Ik ga hoe dan ook mijn eigen weg.

U hebt de oude krokodillen afgeschud?

Kijk er zijn een aantal mensen binnen onze partij met veel politieke kennis en ervaring. Ik ben altijd bereid om naar hen te luisteren en soms levert dat wel wat op. Maar we mogen niet de fout maken om ons te laten dirigeren door het verleden. De tijden en vooral de politiek zijn veranderd.

Welke rol speelt Patrick Janssens nog binnen de partij? Overlegt u met de Antwerpse burgemeester over de richting die sp.a uitmoet?

Ik heb een goed contact met Patrick en uiteraard praten we over de problemen binnen de partij. Maar het is niet zo dat ik voor alles mijn oor te luisteren leg bij hem. Patrick heeft voor Antwerpen gekozen en Antwerpen voor hem. Hij moet vooral daar zijn werk doen.

Was het niet beter geweest dat Patrick Janssens in juni de Antwerpse Kamerlijst had getrokken? Met hem op kop had sp.a wellicht een beter resultaat behaald.

Wat mij betreft had hij de lijst mogen trekken, ja. Je ziet dat Inge Vervotte bij CD&V dat ook gedaan heeft. Misschien zijn wij op dat vlak iets te braaf geweest. We hebben voor een soort van politieke kuisheid gekozen, maar dat heeft duidelijk niet gewerkt.

Je zou het ook kiezersbedrog kunnen noemen indien Patrick Janssens toch de lijst had getrokken.

Daar ben ik het niet mee eens en bovendien heeft hij het niet gedaan, hé. Ik zeg alleen dat hij het wat mij betreft wel had mogen doen en Patrick weet dat. Maar ik heb alle respect voor zijn keuze voor Antwerpen. De stad is er in ieder geval beter van geworden. Maar ik denk en hoop dat Patrick in 2009, bij de Vlaamse verkiezingen, zijn verantwoordelijkheid neemt.