We moeten racisme dringend krachtdadiger aanpakken

In zijn boek 'Vuile Zwarte' klaagt ex-voetballer Paul Beloy het racisme in onze voetbalstadions aan. Een groot internationaal onderzoek toont nu aan dat er de voorbije 40 (!) jaar amper iets veranderd is voor zwarte voetballers. Het is onmogelijk om geen paralellen te zien tussen het voetbal en de samenleving. Als we racisme niet dringend krachtdadiger aanpakken, dreigt een vrijgeleide om niet alleen in het stadion, maar ook daarbuiten met steeds minder weerstand te beledigen en te discrimineren.

Ook ik heb even geloofd in zelfregulering. Tot mijn eigen scha en schande heb ik moeten vaststellen dat zelfregulering in de praktijk vaak betekent dat er hoegenaamd niets gebeurt.

Na de dramatische wedstrijd op en tegen Oostende (6-0) ging Leon Bailey, het 19-jarige goudhaantje van Racing Genk, in de clinch met de supporters van zijn ploeg. Volgens zijn vader slingerde één van hen hem 'vuile neger' toe. De supportersfederatie ontkent dat. Het woord van vader Bailey tegen dat van de supporters, onmogelijk uit te maken wie gelijk heeft.

Welles-nietes, het is symptomatisch voor discussies rond racisme. Nog voor het verkeerd begrepen zijn en, als dat niet werkt, het helemaal niet zo bedoeld hebben, is de ontkenning altijd en overal stap één. Meestal eindigt de discussie daar ook meteen.

Een groot internationaal onderzoek toont net vandaag aan dat er wel degelijk een probleem is in het Belgische voetbal. Eén op vijf profvoetballers in België kreeg al eens te maken met discriminatie op basis van ras, geaardheid of geloofsovertuiging. Daarmee scoort ons land beduidend slechter dan andere competities.

Zelfregulering

Wat zich in de samenleving afspeelt, komt onvermijdelijk ook de tribunes binnengeslopen, reageerde de voetbalvakbond. Racisme en discriminatie zijn nu eenmaal maatschappelijke fenomenen, het is een illusie om die uit onze voetbalstadions te weren. Dat klopt helaas, maar we kunnen de redenering ook omdraaien: wat mensen vroeger alleen maar op een voetbaltribune durfden roepen, gaan ze met steeds minder schroom ook elders verkondigen.

Dat is niet eens onlogisch, als we zien hoe discriminatie nog altijd halfbakken wordt veroordeeld en al helemaal niet wordt aangepakt. Unia, de openbare instelling die discriminatie bestrijdt, kan alleen maar optreden als er bewijzen zijn voor die discriminatie. Maar praktijktests worden al te vaak weggezet als een 'heksenjacht'. Ook ik heb even geloofd in zelfregulering. Tot mijn eigen scha en schande heb ik moeten vaststellen dat zelfregulering in de praktijk vaak betekent dat er hoegenaamd niets gebeurt. Wel, we hoeven niet langer te wachten. We kunnen zelf de handen uit de mouwen steken. Unia biedt op hun site een methode aan om discriminatie te meten. In dit geval door kandidaat-huurders, maar waarom niet uitbreiden?

Rondo Om even in voetbaljargon te blijven: de strijd tegen discriminatie doet me een beetje denken aan een rondo. Ik heb de precieze term even moeten checken bij een voetbalgekke medewerker, maar iedereen die al eens een voetbalmatch bijwoont, kent het wel: tijdens de opwarming staan de spelers in een kring en proberen ze de bal zoveel mogelijk rond te tikken zonder dat de speler in het midden hem afpakt. Overheid, werkgevers, verhuurders, voetbal- en andere bonden,...: ze zijn verdomd goed geworden in het rondtikken van de bal. Het is hoog tijd dat minstens de politiek in het midden van de kring gaat staan, en het de anderen een pak moeilijker maakt om de bal naar mekaar te blijven spelen. Voor profvoetballers als Leon Bailey betekent racisme mentale blessures en gekrenkte trots. Voor vele duizenden anderen, al diegenen zonder gouden voeten, betekent het ook nog eens een geweldig zware hypotheek op hun toekomst. Zij hebben echt geen boodschap meer aan valse excuses of halfslachtige engagementsverklaringen. Als de regeringen doelbewust de opsporing en bestraffing van discriminatie blijven wegwuiven als een heksenjacht, moeten we het maar zelf doen. Lang genoeg gewacht.

Deze discussie werd gesloten.