Gisteren legde Yves Leterme zijn eerste regeerverklaring af als nieuwe premier. De toespraak werd maar lauwtjes onthaald. Zowel op de regerings- als oppositiebanken hadden velen het moeilijk om een geeuw te onderdrukken. Het redenaarstalent van Leterme staat in schril contrast met die van de afscheidnemende premier, Guy Verhofstadt.

[image] Maar deze week was er nog een andere politieke toespraak die de aandacht wist te trekken. Van vele duizenden mensen. Over de hele wereld. De Democratische presidentskandidaat Barack Obama gaf op 18 maart in Philadelphia een belangrijke toespraak. Belangrijk in de eerste plaats voor hemzelf, want de voorbije dagen was hij onder vuur komen te liggen door zijn banden met de controversiële dominee Jeremiah Wright. Tevens een belangrijke toespraak voor het momentum van Obama’s campagne. Want na de nederlagen in Ohio en Texas heeft de Clinton-campagne op zijn minst in de perceptie de wind in de zeilen. In reële cijfers heeft Hillary Clinton de kloof in het aantal afgevaardigden nochtans nauwelijks verkleind.

Barack Obama stapte het podium op, zelfverzekerd om zich niet in het defensief te laten zetten over ras of de raciale kwestie. In zijn gekende stijl – een mengeling van persoonlijke ervaring, beeldspraak en rake zinsneden – gaf hij zijn visie weer op de verhoudingen in de Amerikaanse samenleving. En zijn boodschap was eenvoudig. Hij toont begrip voor het wederzijdse argwaan tussen blank en zwart. Politici mogen niet de fout maken om de oorzaken ervan te minimaliseren of om er een karikatuur van te maken, zoals dominee Wright deed. Opnieuw riep hij op om niet te vervallen in het wij- en zij-denken. Want dat leidt de aandacht af van de dagelijkse problemen waarmee zowel blank als zwart in de VS geconfronteerd worden. “Op de spoeddienst van het ziekenhuis worden voortdurend blanken, zwarten en Hispanics binnengebracht die niet beschikken over een ziekteverzekering.” Dat zijn de echte problemen.

Je kan voor- of tegenstander zijn van zijn boodschap, maar op zijn minst klinkt deze boodschap herkenbaar in de oren. Teveel politieke actoren hebben zich de voorbije maanden laten leiden door een wij tegen zij aanpak. Het resultaat is een politiek van korte termijn denken, zonder visie, zonder concrete ambities, laat staan een budgettair kader.

Geachte Heer Leterme, of beter nog, Geachte Heer De Wever, klik deze link eens aan en luister aandachtig.

Je kan de speech hier ook nelezen.