Het is de zoveelste keer dat spaarders en rekeninghouders gegijzeld zijn, opdat de overheid een opvangnet zou zijn voor de aandeelhouders van een grootbank, zegt sp.a-voorzitter Bruno Tobback. ”Het sociaal vangnet van bankiers is beter onderhouden dan dat van werkende mensen.” 

Bruno Tobback,  Karin Temmerman en John Crombez verdedigen een aantal voorstellen om dat in de toekomst te veranderen.

Drie voorstellen van sp.a, die in het verleden ook werden ingediend, liggen vandaag terug op tafel.

·       Labelling van risicovolle producten. Laten we banken verplichten om hun klanten op de hoogte te brengen van de risico’s die ze nemen. En die risico’s afscheiden van gewoon spaargeld. Wie risico’s neemt met geld, moet die risico’s dragen.

·       Ook het bankentestament leggen we opnieuw voor. Een bankentestament verplicht banken om jaarlijks een plan voor te leggen dat aangeeft hoe we ze, als het misloopt, snel en eenvoudig kunnen splitsen in een risicovolle commerciële bank enerzijds, en een veilige spaar- en depositobank anderzijds. Het risico blijft bij de bank en het spaargeld bij de spaarder. Enkel het veilige deel kan dan nog rekenen op tussenkomsten van de belastingbetaler.

·      Een nieuwe bankentaks die veilige financiering boven risicovolle waardeert. Banken betalen op basis van de mate waarin ze zich extern financieren en niet met eigen vermogen en deposito’s. De meest veilige spaarbanken betalen op die manieren het minst, de meest commerciële risicovolle banken het meest.

Deze voorstellen werden in het verleden ingediend als wetsvoorstellen of  amendementen. “Onze voorstellen om spaarders betere garanties te bieden, zijn in het verleden weggestemd door rechts. Maar we geven niet op. We vragen dat onze voorstellen eindelijk worden behandeld en goedgekeurd. Banken mogen spaarders niet meer gijzelen. We komen op voor mensen die hard werken voor hun centen”, aldus fractieleider Karin Temmerman.

“We gaan ook opnieuw voorstellen om de bonussen in te perken, en geen risico’s meer te belonen”, voegt Temmerman toe. Dat is ook een strijdpunt van John Crombez. “Dat de banken zelf niet inzien dat de hoge vergoedingen voor hun toplui niet kunnen, is onbegrijpelijk”, zegt Crombez. “Zeker vlak na een crisis waarin de banken het geld van heel wat mensen zijn kwijtgeraakt. Wie vindt het normaal dat de sector die moest gered worden met belastinggeld, twee jaar later opnieuw hoge toplonen uitbetaalt alsof er niets gebeurd is? Herstructureer misschien eerst je bank.”

Tobback verbaast er zich ook over dat er in ons land “een beter  sociaal vangnet bestaat voor wie met geld speculeert dan wie werkt voor  zijn geld”. Hij is het beu dat de spaarders telkens moeten dienen  als “sociaal vangnet” wanneer banken in de problemen komen. Tobback  wil die kwestie ook op tafel leggen wanneer de acht onderhandelende  partijen het sociaaleconomische luik aansnijden. “Er moet een  garantie komen dat banken spaarders niet meer gijzelen”, besluit Tobback.