Wie helpt u nu eigenlijk, minister Muyters?

De kloof tussen de hoogopgeleide blanke winnaars en de mensen in het verliezerskamp wordt steeds dieper. Het is de job van de minister van Werk om daar iets aan te doen, niet om mensen dieper het moeras in te duwen.

De hervorming maakt het voor werkgevers fors duurder om laaggeschoolde jongeren, langdurig werkzoekenden en vijftigplussers aan te werven

Het nieuwe doelgroepenbeleid van Vlaams minister Philippe Muyters treedt vandaag in werking. De simulator die het sociaal secretariaat SD Worx speciaal daarvoor heeft ontwikkeld, is duidelijk: de hervorming maakt het voor werkgevers fors duurder om laaggeschoolde jongeren, langdurig werkzoekenden en vijftigplussers aan te werven. En laat dat nu net de mensen zijn die het hardst zijn getroffen door de crisis en het minst profiteren van de prille heropleving van onze economie en arbeidsmarkt.

Het is me een raadsel hoe de minister denkt die mensen aan een job te helpen. Door hen duurder te maken voor een werkgever? Eigenlijk doet Muyters het tegenovergestelde van wat een minister van Werk moet doen. Om u een idee te geven: vanaf vandaag stijgen de loonkosten voor het aanwerven van een langdurig werkzoekende met liefst 60 procent. Welke werkgever gaat die mensen nu sneller een job geven?

De loonkosten voor een laaggeschoolde jongere die na een half jaar werkloosheid aan de slag kan tegen een brutoloon van 2.000 euro per maand, stijgen tijdens de twee eerste jaren na aanwerving met 33 procent en het derde jaar zelfs met 58 procent. Welke werkgever gaat die jongere nu sneller een job geven?

Even erg is het voor oudere werkzoekenden. Iemand van tussen 50 en 54 jaar die een jaar werkzoekend is, wordt door de afschaffing van de Vlaamse aanwervingspremie en van de doelgroepenkorting in het eerst jaar dubbel zo duur voor zijn werkgever en in de volgende vier jaar bijna 20 procent duurder dan vandaag. Welke werkgever gaat die 50-plusser nu sneller een job geven?

Om de tewerkstellingskansen van laaggeschoolden, langdurig werkzoekenden en ouderen te vergroten is er meer nodig dan alleen een loonkostenmaatregel: opleiding, begeleiding op maat, werkervaring en vanzelfsprekend jobs voor dat segment van de arbeidsmarkt. Kortom, een samenhangend geheel van maatregelen gericht op jobcreatie en op het versterken van de jobkansen, ook voor zij die wat verder staan van de arbeidsmarkt.

Maar wat zeker niet helpt, is het verhogen van de loonkosten voor de aanwerving van die groepen. En dat is precies wat minister Muyters doet. De forse lastenverhoging ondermijnt alle andere inspanningen om de jobkansen van laag-geschoolden, langdurig werkzoekenden en ouderen te verhogen en prijst hen volledig uit de markt.

We mogen ons dus niet blindstaren op de gunstige evolutie van de algemene werkloosheidscijfers. Achter het algemene cijfer van een dalende werkloosheid, wat we alleen maar kunnen toejuichen, tekent zich een onrustwekkende en groeiende ongelijkheid af. De kloof tussen de hoogopgeleide blanke winnaars en zij die structureel in het verliezerskamp zitten, wordt alsmaar dieper.

Het is de job van de minister van Werk om daar iets aan te doen, niet om mensen dieper het moeras in te duwen. Het is bijzonder cynisch dat Vlaanderen met zijn nieuwe bevoegdheid net zij die het al moeilijk hebben het hardst treft.




Deze discussie werd gesloten.