In een interview met P-Magazine (29/05) laat sp.a-voorzitter Bruno Tobback zich uit over de tax shift, de pensioenhervorming en het basisinkomen. Ook stelt hij toenemende individualisering en egoïsme vast – door regeringen die liever mensen tegen elkaar opzet – versus een tegenbeweging die het anders wil. “Wij zijn ervan overtuigd dat we alleen samen sterker staan en alleen samen vooruitgaan.”

Over onze sociale zekerheid en de pensioenen:

Bruno Tobback: “De sociale zekerheid is een principe: samen zorgen voor het pensioen van de mensen, in plaats van de ieder-voor-zich-mentaliteit. Maar dat systeem moet wel veranderen. De huidige regering is gegaan voor het behoud. Ze pakken een stuk uit je pensioen en laten je twee jaar langer werken. Wat wíj voorstellen, is een echte hervorming: iedereen werkt even lang.

Volgens onze cijfers volstaat een loopbaan van 42 jaar.

Wie op 18 jaar is beginnen te werken, kan op zijn 60ste met pensioen. Kom je pas op je 25ste van school, dan ga je ook 42 jaar werken. Alle systemen met een vaste pensioenleeftijd zijn oneerlijk tegen wie vroeg is beginnen met werken. Als de socialisten weer in de regering komen, gaat die pensioenleeftijd van 67 jaar weg.”

Over Oosterweel en de mobiliteit in Antwerpen:

Bruno Tobback: “De voorstanders van het huidige Oosterweel-project hebben de verkiezingen met voorsprong gewonnen. Ben Weyts (Vlaams minister van Mobiliteit) wil nu bij dat plan blijven en niet meer luisteren naar een beter plan. Ik vind dat niet wijs. Beter is beter. Punt. Ringland biedt een realistisch en positief alternatief, waar de Vlaamse regering beter naar zou luisteren.”

Over de tax shift, een vermogenswinstbelasting en de groeiende ongelijkheid:

Bruno Tobback: “Voor mij gaat de tax shift niet over de rijken pakken. Ik heb niks tegen rijken, maar tegen egoïsten die niks bijdragen. En in de praktijk zijn dat vandaag meestal de mensen die al veel hebben. Het kan niet dat je belastingen betaalt op een inkomen van 1500 euro, maar niet op een winst van 1 miljard euro. Er worden al 30 jaar boeken over ongelijkheid geschreven. Vandaag worden dat bestsellers, omdat het steeds duidelijker wordt dat sommige categorieën te weinig bijdragen. Dat is ook onze verdienste, want wij hebben in de vorige regering ingezet op het boven halen van zwart geld en geparkeerde fortuinen in Zwitserland.”

Over het basisinkomen:

Bruno Tobback: “Het zou een enorme vereenvoudiging zijn tegenover ons huidige systeem van leeflonen en uitkeringen. Dat basisinkomen geeft mensen de vrijheid om te doen wat ze kunnen. En dat hoeft niet eens aan de kassa bij de Albert Delhaize te zijn. Het kan net zo goed in de ouderenzorg, kinderopvang of vrijwilligerswerk. Een basisinkomen van – puur hypothetisch - 500 euro geeft mensen de zekerheid dat ze er niet onderdoor gaan als ze bijvoorbeeld halftijds gaan werken. Het biedt hen zekerheid. Tegelijk kunnen ze dat inkomen aanvullen met een vorm van werk of creativiteit. Bij de grootverdieners zal dat basisinkomen veranderen in een fiscaal voordeel. Het komt tegemoet aan een groeiend probleem in onze samenleving: wie niet voor 100% mee kan, krijgt het steeds moeilijker.”

Over openbaar vervoer en onderwijs:

Bruno Tobback: “Wij vinden dat openbaar vervoer door de samenleving moet aangeboden worden, omdat het beter is dat mensen een bus pakken dan in hun auto te springen.** Waarom zou je dat dan niet laten betalen via belastingen? Al die passagiers hebben al hun hele leven belastingen betaald. Waarom zou je hen dan nog een aalmoes vragen om op een bus te stappen? We betalen toch ook geen wegentol in België? Het gaat om investeren in dingen die de hele samenleving vooruit helpen. Een kind hoeft ’s morgens toch ook geen halve euro te betalen voor het de klas binnen mag? Voor mij moet onderwijs gratis zijn. En ja, ook mensen zonder kinderen betalen daar belastingen voor. Is dat een probleem? Nee. Als kinderen een goede opleiding krijgen, is dat beter voor iedereen. Als minder mensen de auto nemen, is dat ook beter voor iedereen.”

Over de kracht van solidariteit versus egoïsme en individualisme:

Bruno Tobback: “Egoïsme en individualisme zijn grote uitdagingen voor links, in heel Europa. Als het moeilijk gaat, is de eerste reflex van mensen om te houden wat ze hebben en met de vinger te wijzen naar anderen. ‘Ga het geld maar bij hem halen, hij heeft nog wat over’. Of: ‘Die, daar, verdient ook niet wat hij krijgt’. Dáárom is het in crisistijd niet gemakkelijk voor socialisten om verkiezingen te winnen. Wij pleiten voor solidariteit, terwijl rechtse partijen mensen tegen elkaar opzetten. Dat gaat makkelijker in crisistijden. “Maar er is ook een tegenbeweging. Mensen beginnen dingen zelf te organiseren, omdat de overheid ze niet voldoende aanbiedt: kinderopvang, deeltuinen of geefwinkels. Dat zijn initiatieven van mensen die ook geloven dat we het samen moeten doen en zelf de handen uit de mouwen steken. Die evolutie gaat helemaal onze richting uit.”