‘Aan de patiënt wordt niet geraakt’: dat hoor je in alle interviews met minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open VLD).

Maar klopt die uitspraak wel? Voor de meest kwetsbare mensen in onze samenleving zeker niet. Dat blijkt nog eens uit de beslissing om de erkenning van nieuwe wijkgezondheidscentra te blokkeren. Aanvragen van na 8 oktober gaan in de koelkast. Begrijpe wie begrijpen kan.

Volgens de gezondheidsenquête van 2013 stellen 12 % van de laagst opgeleiden en maar liefst 19 % van de mensen met een laag inkomen zorg uit om financiële redenen. Initiatieven die de gezondheidskloof tussen arm en rijk wegwerken verdienen dan ook alle steun. Wijkgezondheidscentra zijn hiervan een prima voorbeeld. Vermits ze werken binnen een forfaitaire systeem, kunnen de ingeschreven patiënten er gratis terecht. Onder andere daarom geven we als provincie deze centra graag een duwtje in de rug. Je vindt ze nu vooral in Leuven, maar ook in Vilvoorde en Tienen.

Als het van de minister afhangt blijft het daar voorlopig bij. En dat is spijtig, want ook elders is de nood hoog. Koen de Maeseneir, directeur van de Vereniging voor Wijkgezondheidscentra, is terecht scherp voor De Block: ‘De scalpel van de minister blijkt nu toch een bijl. En die lijkt vooral de mensen die het al moeilijk hebben te treffen’.  Jan De Maeseneer, professor huisartsgeneeskunde aan de UGent, zag de bui al hangen. De centra stroken immers niet met de liberale ideologie van de minister.

De besparingen van populaire Maggie lijken inderdaad politiek gemotiveerd. Net als haar voorzitter Gwendolyn Rutten spiegelt ze zich graag aan naamgenoot Maggie Thatcher. Die werd zopas door Britse historici verkozen tot de slechtste premier van de laatste 100 jaar. Zeg dus niet dat ik je niet gewaarschuwd heb. Of in de woorden van een recente Nobelprijswinnaar: ‘I ain’t gonna work on Maggie’s farm no more’!