De privatisering van de zorgdiensten moet er blijkbaar kost wat kost komen. Bij haar eerste poging heeft het bestuur de procedure zo snel mogelijk door OCMW-raad en gemeenteraad gejaagd zonder rekening te houden met bezwaren van vakbonden, middenveld en oppositie. Het resultaat is dat de gouverneur (nochtans van NVA signatuur) noodgedwongen de procedure moest schorsen en dit bestuur met het schaamrood op de wangen haar huiswerk opnieuw mocht maken.

Je zou verwachten dat het bestuur in die periode er alles aan doet om ondertussen het woonzorgcentrum in alle stabiliteit verder te beheren. Maar niets is minder waar want ondertussen is OCMW-voorzitter Wim Vandevelde ook verwikkeld in een andere strijd, die met de directeur van het woonzorgcentrum. Deze werd maandenlang preventief geschorst omwille van diverse vermeende fouten. Maar na uitgebreid onderzoek, werd hij voor de zomer weer in functie geplaatst. De interim die werd aangesteld mocht haar valiezen pakken, maar claimt nu dat diverse afspraken niet werden nagekomen en start nu een procedure tegen het OCMW op.

Het woonzorgcentrum gaat dus door woelig water en is ten prooi van het politiek steekspel van haar OCMW-voorzitter. Dit is echt geen toonbeeld van degelijk bestuur en vraagt om meer transparantie. Sp.a Ronse heeft dan ook inzage gevraagd in alle rapporten alsook een overzicht van wat de politieke kronkels van de OCMW-voorzitter al gekost hebben. Hoeveel dit bedraagt, is nog onduidelijk. Dat dit geld beter had kunnen besteed in een stad waar bijna één op vier kinderen in een kansarme omgeving opgroeit, is echter zonneklaar.