De voorbije 3 jaar stegen de winsten van de grootste bedrijven in ons land met 30 miljard, terwijl de regering besliste dat de lonen van de mensen amper mogen stijgen. Gevolg: op vandaag heeft 1 op 5 werkende Belgen moeite om de maand rond te komen, leven meer dan 230.000 werkende mensen in armoede en zijn er zelfs werkenden die moeten gaan aankloppen bij de voedselbanken. Het resultaat van een rechts beleid dat vindt dat dit part of the deal is als je de economie wil doen draaien. Voor ons is dat geen part of the deal. Dit is NO DEAL. Werken moet weer lonen zodat een job opnieuw dé garantie wordt tegen armoede en werkenden moeten opnieuw hun eerlijk deel   van de geproduceerde welvaart krijgen. 



  1. Een minimumloon van 14 euro per uur of 2.300 euro per maand. Daarnaast moet ook de loonwet gewijzigd worden zodat het loon weer echt kan meestijgen met de kosten van het leven. 
  2. We garanderen een basisbaan: wie wil werken, moet kunnen werken tegen een volwaardig loon en met een volwaardige sociale bescherming. Concreet: als je, je bijschoolt, stage loopt of een opleiding volgt om aan de slag te gaan, dan moet je op het einde van de rit ook een job hebben.
  3. Zekerheid dat interimcontracten vaste contracten worden: we voeren een principieel verbod in op onzekere dagcontracten. We maken opeenvolgende dagcontracten ook duurder zodat het overdreven gebruik ervan onaantrekkelijk wordt. Na drie maanden werken voor een zelfde werkgever wordt het arbeidscontract automatisch omgezet in vast contract.


Hieronder vind je onze uitgebreide voorstellen  - bel of mail gerust als je vragen hebt.

WERK


De zekerheid dat werken opnieuw loont. Voor iedereen. 

HET.KAN.WEL. #NieuweStrijd


De welvaart die we allemaal samen in België creëren, wordt steeds minder rechtvaardig verdeeld tussen enerzijds zij die werken voor een bedrijf en anderzijds zij die bedrijven in handen hebben. Er gaat een steeds groter aandeel van die koek, van onze welvaart, naar de eigenaars, de aandeelhouders. 


De voorbije 3 jaar stegen de winsten van de grootste bedrijven in ons land met 30 miljard, terwijl de regering besliste dat de lonen van de mensens amper mogen stijgen. Gevolg: op vandaag heeft 1 op 5 werkende Belgen moeite om de maand rond te komen, leven meer dan 230.000 werkende mensen in armoede en zijn er zelfs werkenden die  moeten gaan aankloppen bij de voedselbanken. Het resultaat van een rechts beleid dat vindt dat dit part of the deal is als je de economie wil doen draaien. Voor ons is dat geen part of the deal. Dit is NO DEAL. Werken moet weer lonen zodat een job opnieuw dé garantie wordt tegen armoede en werkenden moeten opnieuw hun eerlijk deel  van de geproduceerde welvaart krijgen. 


Voor sp.a moet werken weer lonen. Eerlijk lonen. Zodat wie werkt de zekerheid heeft dat hij of zij op het eind van de maand zijn facturen kan betalen en daarnaast nog iets overhoudt


Dat betekent in de eerste plaats een verhoging van het minimumloon. In België trekken we het minimumloon op tot 14 euro per uur of 2.300 euro per maand. Tegelijk leggen we op Europees niveau het minimumloon vast op minstens 60 % van het nationaal mediaaninkomen om zo sociale dumping tegen te gaan. 


Deze rechtse regering heeft een stijging van de lonen praktisch onmogelijk gemaakt. Daarom wijzigen we de loonwet opnieuw zodat de lonen weer echt kunnen meestijgen met de kosten van het leven en de werkenden opnieuw een eerlijk deel van de geproduceerde welvaart krijgen. Bovendien zorgen we ervoor dat de loonkloof tussen man en vrouw gedicht wordt. 


Vandaag stellen we vast dat mensen die willen werken - daarvoor een opleiding, een stage, of een bijscholing volgen - nog te vaak geen werk vinden, hoe hard ook ze hun best doen. Voor sp.a is het eenvoudig: wie wil werken, moet kunnen werken tegen een volwaardig loon en met een volwaardige sociale bescherming. Concreet: als je je bijschoolt, stage loopt of een opleiding volgt om aan de slag te gaan, dan moet je op het einde van de rit ook een job hebben.  Een basisbaan noemen wij dat, waar overheid en werkgevers - ook in de privé - de handen in elkaar slaan om wie wil werken en werk zoekt, die garantie te bieden. Als logisch eindpunt na een periode van begeleiding, stage of scholing. 


Steeds meer aanwervingen gebeuren via tijdelijke contracten, via interimcontracten en via deeltijdse contracten. De extreme uiting daarvan zijn de opeenvolgende dagcontracten. Ondernemingen maken zo een speelbal van (vooral) jonge mensen om een aantal kosten (bij ziekte, wettelijke feestdagen) te vermijden. Die kwetsbare werknemers verliezen zo elke zekerheid. We roepen het misbruik van (opeenvolgende) dagcontracten een halt toe en bieden de mensen zo opnieuw de zekerheid dat een interimcontract snel een vast een contract word. Dit doen we door het invoeren van een principieel verbod op dagcontracten en een automatische omzetting van arbeidscontracten in vaste contracten na 3 maanden werken bij dezelfde werkgever. 


Tot slot nog dit: ondanks het historisch hoog aantal werkenden is de werkzaamheidsgraad en de kans op het vinden van werk voor werkzoekende laaggeschoolden, 55+ers, mensen met migratieachtergrond en mensen met een arbeidshandicap nog bijzonder laag. Daarom investeren we in opleiding, her-scholing en competentieversterking. En we zorgen ervoor dat de verminderingen van de loonkost via een verlaging van de RSZ-bijdragen en loonkostsubsidies ook effectief leiden tot jobs voor wie het moeilijk heeft. Om discriminatie tegen te gaan voeren we op naar analogie met de woningmarkt ook praktijktesten in op de arbeidsmarkt om discriminatie door werkgevers in kaart te brengen en te bestrijden.