Iedereen heeft recht op een kwaliteitsvolle en betaalbare woning, of je nu huurt of koopt, veel of weinig verdient. Maar voor jongeren en jonge gezinnen wordt het steeds moeilijker om een eigen appartement of huis te kopen zonder financiële hulp van de ouders. De portefeuille van je ouders zou niet mogen bepalen of je zelf kunt kopen of huren. Dat is niet meer van deze tijd. Ondertussen worden ook de wachtlijsten voor sociale woningen steeds langer. Tijd voor actie.  


  1. We schrappen de registratiebelastingen voor de enige en eigen woning. Hiermee verlagen we de aankoopkost fors. Zo geven we onmiddellijk belastingverlaging in plaats van gespreid over 20 jaar zoals bij de woonbonus. We minimaliseren de notariskosten door minder complexe taken die vandaag door de notarissen worden uitgevoerd over te dragen aan de administratie. 
  2. We voeren praktijktesten in in heel Vlaanderen om discriminerend gedrag vast te stellen op de woonmarkt. Verhuurders die discrimineren begeleiden en sensibiliseren we. Hardleerse verhuurders pakken we aan.
  3. Een energiezuinige woning is een absoluut recht van iedereen. Via het ‘terugbetaling via de meter’-systeem maken we het voor iedereen, ook wie daar niet de financiële middelen toe heeft, mogelijk om zijn woning energiezuinig of -neutraal te maken
  4. We verlagen de huurwaarborg weer van 3 naar 2 maanden huur. 
  5. We werken de wachtlijst voor sociale woningen weg door minstens 100.000 nieuwe sociale woningen te bouwen.


Hieronder vind je onze uitgebreide voorstellen  - bel of mail gerust als je vragen hebt.

WONEN


Zekerheid op een betaalbare woning. Voor iedereen. 

HET.KAN.WEL. #NieuweStrijd


Iedereen heeft recht op  een comfortabele, goede en betaalbare woning, of je nu huurt of koopt, veel of weinig verdient. Toch wordt dat in deze nieuwe tijden voor velen alsmaar moeilijker. Voor jongeren en jonge gezinnen wordt het alsmaar moeilijker om een eigen appartement of huis te kopen zonder financiële hulp van de ouders.   Een koppel met een gemiddeld inkomen moet tegenwoordig al acht jaar sparen om een lening voor een klein appartement te krijgen, bij een alleenstaande loopt dat op tot 14 jaar. De portefeuille van je ouders zou niet mogen bepalen of je zelf kunt kopen of huren. Dat is niet meer van deze tijd. Dat de wachtlijsten voor een sociale woning ook alsmaar langer worden, duidt op een structureel probleem op de woningmarkt. 


Vandaag moeten jonge mensen jaren sparen vooraleer ze het bedrag bijeen hebben om de bijkomende kosten bovenop de aankoopprijs van een huis te betalen. Die bijkomende aankoopkosten zoals registratierechten en notariskosten lopen in ons land op tot ruim 10% van de aankoopprijs van de woning. Wie dat geld niet heeft, geraakt niet aan een lening en dus ook niet aan een eigen woning. Wie de aankoopkosten wel op tafel kan leggen, recupereert die inbreng pas laat. Via het fiscaal voordeel van de woonbonus zie je het grootste gedeelte van de aankoopkost pas na 20 jaar of langer terug. Hou het simpel: minimaliseer de aankoopkosten van een woning en schaf de woonbonus voor nieuwe contracten af. Zo wordt de aankoop van een woning ook haalbaar voor wie vandaag niet het geld opzij heeft liggen om de hoge aankoopkosten te betalen.

 

Een kwaliteitsvolle woning is een recht voor iedereen. Dan gaat het niet alleen om objectieve criteria zoals de bewoonbaarheid of de strijd tegen verkrotting. Het recht op wonen moet een garantie zijn voor iedereen: ongeacht sociale status, fysieke kenmerken of afkomst. Daarom wil sp.a praktijktesten in heel Vlaanderen om discriminerend gedrag vast te stellen op de woonmarkt. Discriminatie daalt als verhuurders op voorhand weten dat praktijktesten kunnen. Dat is al afdoende bewezen in Gent. Verhuurders die discrimineren begeleiden en sensibiliseren we. Hardleerse verhuurders pakken we aan.


Een energiezuinige woning is een absoluut recht van iedereen. We zijn er collectief bij gebaat dat elk van ons in staat is te renoveren. Via het ‘terugbetaling via de meter’-systeem maken we het voor iedereen, ook wie daar niet de financiële middelen toe heeft, mogelijk om zijn woning energiezuinig of -neutraal te maken. De netbeheerder financiert via groepsaankopen en -aanbestedingen de installatie van zonnepanelen en warmtepompen, het isoleren van daken, gevels en vloeren en totaalrenovaties voor. De terugbetaling gebeurt via de energiefactuur en de afbetalingsperiode wordt zo gekozen dat het maandelijkse afbetalingsbedrag steeds lager ligt dan wat wordt uitgespaard aan energiekosten. Zo leidt de bewoner nooit koopkrachtverlies. 


Sinds de bankencrisis van 2008 is de wachtlijst voor een sociale woning verdubbeld. De sociale doelgroep wordt in Vlaanderen, al dan niet met subsidies, steeds weer verwezen naar de private huurmarkt. De private markt is echter veel duurder en kampt met ernstige kwaliteitsproblemen. We moeten dan ook werk maken van een structurele oplossing voor de sociale huurder. We hebben minstens 100.000 extra sociale woningen nodig. Door sociale huurders een plaats te bieden op de sociale huurmarkt, dalen ook de huurprijzen voor de middeninkomens op de private huurmarkt. 


Ruim de helft van de privé-huurders betaalt meer dan 30% van zijn inkomen aan huur. Een derde van de privé-huurders houdt na het betalen van de huur onvoldoende over om menswaardig te kunnen leven. De wooncrisis aan de onderkant van de woningmarkt manifesteert zich het sterkst op de privé-huurmarkt. De uitbreiding van de sociale huurmarkt is een deel van de oplossing, maar er is meer nodig om de toegang tot, de kwaliteit en de betaalbaarheid van privé huren te verbeteren. We verlagen daarom de huurwaarborg opnieuw van 3 naar 2 maanden huur en introduceren een systeem van geconventioneerde huur. Dit systeem omvat een prijsafspraak tussen een lokaal bestuur en haar lokale verhuurders. Deze afspraak legt een plafond op de huurprijzen. In ruil voor de verlaging van de huurprijs, kan de verhuurder rekenen op een renovatiepremie of een andere aanmoediging.



Zekerheid op een betaalbare woning. Voor iedereen. 

HET.KAN.WEL. #NieuweStrijd